Tu i Teraz
» » Tu i Teraz

Tu i Teraz

Dość wyświechtana fraza „tu i teraz”. Powszechnie używana, różnie rozumiana, a tak szeroko, że właściwie bez jednoznacznej treści. W gruncie rzeczy można używać obydwu słów osobno, ponieważ logicznie rzecz biorąc jeśli jestem „teraz” to zawsze jestem też i „tu”. Jednocześnie „teraz” urosło w świecie mindfulness do niemal najważniejszego słowa, opisującego doświadczenie osób uważnych. Zwykle też pojawia się to jako postulat dobrego i spełnionego życia. Ludzie, którzy posiedli zdolność przebywania w „tu i teraz” są szczęśliwsi, bardziej zadowoleni z życia.

Czemu tak się dzieje? Z pomocą w zrozumieniu mechanizmu może przyjść idea, którą biorę od znakomitego nauczyciela, Mistrza Zen Rosiego Jakusho Kwonga. Jego zdaniem „tu i teraz” jest spotkaniem Absolutu (jakkolwiek go rozumiemy) z Rzeczywistością relatywną, czyli „tym światem”. „Tu” przedstawia linię horyzontalną, wszystko co jest, całą dostępną przestrzeń, byt, „stworzenie”, wszystkie istoty. Zaś „Teraz” to linia wertykalna, pionowa, Absolut, wieczność, Bóg, Pierwotna Rzeczywistość – czy jakkolwiek inaczej to nazwać. Spotykanie obu tych rzeczywistości dzieje się w „tu i teraz”, w tym jednym punkcie obydwie linie się krzyżują, łącząc stałość i ulotność, niezmienność i nieustanną zmianę, czas i wieczność, początek i koniec. W „tu i teraz” spotykają się przeciwieństwa, przestają nimi być. W „tu i teraz” widać twarz Boga między kwiatami, mówiąc językiem Haiku Basho.

Jakże chciałbym zobaczyć

Między kwiatami o świcie

Twarz Boga

Wygląda na to, że umiejętność bycia „tu i teraz” ma nie tylko dobry wpływ na nasze samopoczucie, ale może nam dać znacznie więcej.

Zdjęcie: Piotr Grosz

Zostaw Komentarz