Refleksje z kursu LDF (Leadership Development Framework)

Refleksje z kursu LDF (Leadership Development Framework)

Co pewien czas miło powrócić do tematów, które się zna, aby przypomnieć sobie, zrobić jeszcze jeden krok w głąb. Właśnie uczestniczę w serii webinariów dotyczących Leadership Development Framework. Prawdziwa uczta dla ducha. Ostanie dotyczyło rewolucji postkonwencjonalnej. Czyli przejścia od zwykłego, powszechnego rozumienia rzeczywistości do bardziej subtelnego, głębszego, własnego. Omawialiśmy niektóre z aspektów tego przejścia. Poniżej kilka moich luźnych notatek.

Zwykle ludzie szukają poszerzenia wiedzy, szukają dodatkowych elementów, układają brakujące puzzle, postkonwencjonalność nie szuka braków, ale głębi. Zamiast „więcej” jest „głębiej i dokładniej”.

Osiąganie różnych celów staje się bardzo skomplikowane, ponieważ sprawy przestają być „czarno-białe” a zyskują wiele niuansów, odcieni, szarości. Zamiast efektów pojawia się rozwój, kierunek, kreatywność. Pojawia się całkiem nowa kwestia: uwaga. Zaczyna się zauważać, że to na co zwracamy uwagę buduje i wypełnia nasz świat wewnętrzny. Uwaga staje się głównym motorem rozwoju. Odkrywa się, że nie ma jednej rzeczywistości, ile jest ich tak wiele, jak wielu jest ludzi. Postkonwencjonalność to eksplozja złożoności. Złożoności, która zawsze była, ale jej nie dostrzegaliśmy.

Postkonwencjonalność może wywoływać samotność i poczucie obcości – jednak większość ludzi żyje w świecie jednoznacznym, określonym, co z tego, że błędnym. Bardziej prawdziwe życie związane jest z opuszczeniem zbiorowej tożsamości, co niemal automatycznie wywołuje samotność, albo, dokładniej, poczucie osamotnienia. Już nie da rady cieszyć się z tego, z czego większość ludzi się cieszy. Uważać za wartościowe, to co większość ludzi za takie uznaje. Szuka się swoich celów, przyjemności, zainteresowań. Z pełnym ryzykiem bycia wyrzutkiem.

Odkrywa się powoli, że nie tyle ważne jest, co się sądzi, co się mówi, ile co robi, kim się jest.  Różne opinie, pomysły, wiedza, nie są tak ciekawe, jak to, że zna się siebie samego i coraz lepiej się siebie poznaje. Głoszenie różnych przekonań ma sens tylko o tyle, o ile samemu się do nich stosuje. To odkrycie zwykle prowadzi do radykalnego ograniczenia liczby głoszonych prawd.

Odkrywa się swoje ja, jako nieustanny przepływ i zmianę: czasem jest się kimś, a czasem kimś zupełnie innym. Zmniejsza się ilość przekonań na własny temat. Aż w końcu zanika niemal w ogóle.

Za chwilę będziemy rozmawiać o post postkonwencjonalności. Już nie mogę się doczekać.

 

Webinaria organizuje: http://harthill.co.uk/

 

Jarosław Chybicki

Z wykształcenia psycholog. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego, Paryskiej Sorbony oraz wielu kursów prowadzonych w USA, Niemczech oraz Rosji. Certyfikowany instruktor Mindfulness. Autoryzowany użytkownik Leadership Development Framework we współpracy z Harthill z Anglii. Certyfikowany coach Focus Energy Balance Indicator (FEBI). Współpracuje z Meta Integral, Dana Carman Integral, Focus Leadership z USA. Członek – założyciel International Partnership for Assessment and Development. Założyciel firmy doradczej i szkoleniowej. Po sprzedaży firmy pracuje jako konsultant, coach i trener. Prowadził zajęcia m. in. na: Akademii Leona Koźmińskiego, Politechnice Gdańskiej, Uniwersytecie SWPS, Uniwersytecie Gdańskim. Autor wielu publikacji z zakresu zarządzania i przywództwa, w tym dotyczących zarządzania integralnego, zarządzania przez wartości, psychologii pozytywnej w biznesie, uważności w pracy. Napisał książkę „Skup się! Trening mindfulness dla zestresowanych pracą” oraz „Uważna fotografia”. Aktywista społeczny, członek stowarzyszeń koncentrujących się na rozwoju osobistym i zawodowym. Prywatnie pasjonat fotografii.

Close Menu
X